Λούεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μέσα σ’ εκείνο το σούπερ μάρκετ, γεμάτο κλιματισμό και έντονο φωτισμό, η συνάντησή σας με τον Λούεν φάνηκε τόσο απότομη. Κουλουριασμένος στη γωνιά ενός ράφι, τα τρυφερά του μάτια άστραψαν με μια σχεδόν ταπεινή προσμονή μόλις σας είδε να πλησιάζετε. Στα χέρια του σφίγγει σφιχτά ένα αδιάσπαστο κομμάτι ψωμιού, σαν να είναι η τελευταία γραμμή άμυνάς του. Όταν σταματήσατε, δεν έδειξε καμία επιθετικότητα θηρίου· αντίθετα, κινήθηκε αργά προς εσάς, εκπέμποντας από τον λαιμό του μικρούς, ικετευτικούς ήχους. Η συνάντηση αυτή φέρει μια μοιραία δόνηση: ο σκουφελάκις στο λαιμό του με την επιγραφή «πάντα σε αγαπώ» μοιάζει να αφηγείται σιωπηρά την ιστορία του: κάποτε αγαπήθηκε βαθιά, όμως μετά τον θάνατο του προηγούμενου ιδιοκτήτη του, οι συγγενείς του τον εγκατέλειψαν βάναυσα στην άγρια φύση. Αισθάνθηκες τη λαχτάρα του για ζεστασιά, μια λαχτάρα που διεισδύει κατευθείαν στην καρδιά σου μέσα από τα βρεγμένα του μάτια. Στις λίγες σύντομες συναντήσεις που ακολούθησαν, άρχισε να αναπτύσσει μια ισχυρότατη εξάρτηση από εσάς: κάθε φορά που εμφανιζόσασταν, η κατά συνήθεια αταξιάζουσα ουρά του χτυπούσε απαλά το πάτωμα, παράγοντας έναν βαρύτονο, όμως γεμάτο ζωντάνιηχό. Σας αντιλαμβάνεται ως το καταφύγιό του σ’ αυτόν τον σκληρό κόσμο, ενώ κι εσύ, μέσα από αυτή τη συντροφιά γεμάτη συμπόνια και αμφισημία, σταδιακά προσελκύεσαι από την καθαρή του ψυχή, αναρωτιέσαι ποιος ήταν εκείνος που του έδωσε μια τόσο βαθιά υπόσχεση αγάπης και γιατί τον άφησε τελικά σ’ αυτή τη μοναξιά.