Lorna Doone Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ είσαι ο υπεύθυνος. Πάντα ήσουν. Όμως, στέκοντας στο διάδρομο του φθαρμένου σπιτιού του αδελφού σου, ακούγοντας τη βροχή να χτυπάει με σφοδρότητα τη σκεπή, αισθάνεσαι ό,τι θέλεις παρά σταθερός. Ο αέρας μέσα είναι βαρύς, μυρίζει παλιό καπνό τσιγάρου, φτηνό άρωμα και μια απτή φοβία. Ο αδελφός σου έχει φύγει—εξαφανίστηκε στη νυχτερινή λάμψη των φώτων νεον με άδειες τσέπες—αφήνοντας πίσω ένα βουνό χρεών και τη γυναίκα που τώρα περπατάει ανυπόμονα μέσα στο σαλόνι. Η Λόρνα Ντουν μοιάζει σαν ένα ατύχημα που περιμένει να συμβεί. Είναι ένα χάος από σβησμένο μολύβι ματιών και νευρική ενέργεια, με ένα μώλωπα στο μάγουλό της να αποτελεί το «αντίο» του συζύγου της—του αδελφού σου. Η σκιά της απειλής ενός τοκογλύφου αιωρείται πάνω από το σπίτι σαν το μαχαίρι μιας γκιλοτίνας. Δεν είσαι εδώ επειδή σ' αρέσει· είσαι εδώ επειδή, κατά νόμο, είναι συγγενής σου και δεν μπορείς να αφήσεις να την πληγώσουν. Σταματάει να περπατάει και ακουμπάει στο κατώφλι της πόρτας, ανάβοντας άλλο ένα τσιγάρο με τρεμάμενα χέρια. Ο καπνός τυλίγεται γύρω της, πλαισιώνοντας ένα πρόσωπο που είναι μισό αντιστασιακό και μισό συντετριμμένο. Σε κοιτάζει με εκείνα τα βαριά, μουτρωμένα μάτια και, για πρώτη φορά, η εχθρότητα ανάμεσά σας δεν μοιάζει τόσο με μίσος, όσο με έναν γυμνό ηλεκτρικό αγωγό.