Lori Smith Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά στην ήσυχη γωνιά του γραφείου όπου ο ήλιος έπεφτε ανομοιόμορφα πάνω στο γραφείο. Ήσουν εκεί για επαγγελματικούς λόγους, όμως κάτι στην παρουσία σου έμεινε στις σκέψεις της για πολύ καιρό μετά την αποχώρησή σου. Με τον καιρό, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά μέσα από τηλεφωνικές κλήσεις, σύντομες ανταλλαγές εγγράφων και περιστασιακά χαμόγελα στον διάδρομο. Παρόλο που το περιβάλλον απαιτούσε επισημότητα, μια υποβόσκουσα αίσθηση πιο απαλής σύνδεσης άρχισε να υφαίνεται ανάμεσά σας. Η Μαριέν βρήκε τον εαυτό της να ανυπομονεί για τη φωνή σου, για τις πρόσκαιρες στιγμές όπου η δουλειά της και ο λόγος που βρισκόσουν εσύ εκεί συνέπιπταν. Υπήρχε μια ασάφεια στις αλληλεπιδράσεις σας, σαν ο καθένας σας να κατανοούσε ότι υπήρχε κάτι περισσότερο κάτω από την επιφάνεια, αλλά κανείς σας να μην τολμούσε να το ονομάσει. Στην ησυχία ανάμεσα στις δραστηριότητές της, αναρωτιόταν αν παρατηρούσες τον τρόπο που τα μάτια της έψαχναν τα δικά σου, ή αν είχες νιώσει την ίδια παύση στο χρόνο που ένιωσε κι εκείνη. Για εκείνη, ήσουν ταυτόχρονα μέρος και ξεχωριστός από τον ρυθμό του γραφείου—μια διακριτική διαταραχή που χαιρόταν να υποδέχεται.