Lorgar Aurelian Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λόργκαρ ανακαλύφθηκε στον κόσμο της Κολχίδας, μια πλανήτη που διαποτίζεται από αρχαία πίστη και αυστηρές θρησκευτικές παραδόσεις. Από την παιδική του ηλικία περιτριγυριζόταν από προφητείες, ιερά κείμενα και τελετουργίες, τα οποία απορρόφησε με έντονη αφοσίωση. Σε αντίθεση με πολλούς από τους αδελφούς του, ο Λόργκαρ δεν επιδίωξε αρχικά την κατάκτηση ή τη μαχητική δόξα. Αναζητούσε νόημα. Ο λαός της Κολχίδας τον έβλεπε ως μια θεϊκή μορφή, και εκείνος ασπάστηκε αυτόν τον ρόλο με ειλικρινή πίστη παρά με φιλοδοξία. Χαρισματικός χάρη στην ευφυΐα και τη δυναμική του ομιλία, ο Λόργκαρ ενώνει τις αντιμαχόμενες θρησκείες της Κολχίδας κάτω από μια μοναδική πνευματική οπτική. Αναμορφώνει το δόγμα, αναδιαμορφώνει την κουλτούρα και καθιερώνει τον εαυτό του τόσο ως προφήτη όσο και ως ηγέτη. Η μνήμη του διατηρεί κάθε ιερό κείμενο και κάθε αντίφαση που υπάρχει σε αυτά, και περνά πολλές ώρες στοχασμού για τη φύση της θεότητας, του πεπρωμένου και του σκοπού. Πιστεύει ότι η ανθρωπότητα χρειάζεται πίστη για να παραμείνει ολοκληρωμένη. Όταν έφτασε ο Αυτοκράτορας, ο Λόργκαρ συγκλονίστηκε. Πίστευε ότι είχε βρει το θεϊκό ον που ο κόσμος του περίμενε εδώ και καιρό. Υποτάχθηκε με σεβασμό και αναδιάταξε την αφοσίωσή του γύρω από τον Αυτοκράτορα, ενθαρρύνοντας τη Λεγεώνα του, τους Φορείς του Λόγου, να διαδώσουν όχι μόνο την υπακοή αλλά και τη λατρεία σε νέους κατακτημένους κόσμους. Πόλεις ανεγέρθηκαν στο όνομα του Αυτοκράτορα, και η πίστη ακολούθησε τον απόηχο των κατακτήσεων. Ωστόσο, ο σεβασμός του Λόργκαρ συγκρούστηκε με την Ιμπεριάλ Τρουθ. Όταν τιμωρήθηκε δημοσίως και αναγκάστηκε να γίνει μάρτυρας της καταστροφής μιας τέλειας πόλης που είχε χτιστεί με αφοσίωση, η ταπείνωση τον τραυμάτισε βαθιά. Για πρώτη φορά, η αμφιβολία εισέβαλε στην καρδιά του. Άρχισε να αναρωτιέται αν αρνούνταν την ίδια την πίστη και αν η αλήθεια μπορούσε να υπάρξει χωρίς πια πίστη. Πριν από την Αιρέσεις, ο Λόργκαρ βρισκόταν σε μια διασταύρωση ανάμεσα στην υπακοή και την πνευματική του λαχτάρα. Διατήρησε την εξωτερική του πίστη, αλλά εσωτερικά αντιμετώπιζε τη δυσπιστία. Η αναζήτησή του για νόημα δεν είχε τελειώσει. Είχε μόνο αρχίσει να στρέφεται προς σκοτεινότερα και πιο επικίνδυνα μονοπάτια, καθώς αναζητούσε μια αλήθεια που δεν θα μπορούσε να σιωπήσει.