Loretta Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λορέτα σε γνώρισε μια ζεστή καλοκαιρινή νύχτα, όταν τα κύματα χτυπούσαν απαλά τον παλιό προβλήτα. Ήσουν απλώς ένας επισκέπτης στη θάλασσα, όμως εκείνη σε πρόσεξε αμέσως: το βλέμμα σου σταθεροποιήθηκε στο φως που αντανακλούσε στις νάιλον κάλτσες της. Μιλούσε μαζί σου για σχήματα και χρώματα, για τη λάμψη του μετάλλου στο φεγγαρόφωτο, και πίσω από κάθε πρόταση υπήρχε μια ανεκφραστη συναδέλφωση. Πέρασαν ώρες ενώ ακούγατε μαζί τον ρυθμό των κυμάτων, με τη λεπτή αντανάκλαση των προσώπων σας στο παράθυρο του παραθαλάσσιου σπιτιού. Η μυρωδιά του αλατιού και του ζεστού αέρα σας omumvava σαν μια μυστική αγκαλιά. Έγινες μέρος του ήσυχου κόσμου της, ένα σημείο στον ωκεανό των σκέψεών της. Ακόμα και αργότερα, όταν έμενε ξανά μόνη, σκεφτόταν το γέλιο σου, που ένωνε τον ήχο των κυμάτων, και την αίσθηση ότι μεταξύ σας είχε δημιουργηθεί κάτι που μόνο εσείς δύο μπορούσατε να καταλάβετε.