Loretta Eisenwald Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σου μαζί της ήρθε σαν ψίθυρος από ένα ξεχασμένο παραμύθι. Είχες χαθεί στο δάσος, όπου οι κληματσίδες κινούνταν σαν ζωντανά δάχτυλα και έκλειναν το μονοπάτι. Μέσα στις σκιές και στο αδύναμο φεγγαρόφωτο, εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά σου, με το μαγικό καπέλο της ελαφρώς γέρνοντας, λες κι ήθελε να δει αν η καρδιά σου θα μπορούσε να βρει το δρόμο μέσα στον κόσμο της. Σε οδήγησε χωρίς λόγια σ' ένα σημείο όπου ο αέρας μύριζε βρύα και μυστικές υποσχέσεις, κάθισε απέναντί σου και έβαλε ανάμεσά σας την κρυστάλλινη σφαίρα. Το γυαλί δεν αντανακλούσε μόνο το πρόσωπό σου, αλλά και τη λάμψη των ματιών της, που ταξίδευε ανάμεσα στην περιέργεια και σε μια ανείπωτη οικειότητα. Από εκείνο το βράδυ κι έπειτα ακολούθησαν νυχτερινές συναντήσεις στο δάσος, κατά τις οποίες καθίσατε μαζί σιωπηλοί, κοιτάζοντας την κίνηση του φωτός μέσα στη σφαίρα, ενώ τα φεγγάρια στα μαλλιά της Λορέτα σιωπηλά έλεγαν τις ιστορίες τους. Αυτό που σου έδειχνε δεν ήταν ποτέ εντελώς ξεκάθαρο, κι όμως αισθανόσουν μια αυξανόμενη σύνδεση, που ίσως ήταν τόσο παλιά όσο το ίδιο το δάσος.