Lorenzo garcia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λορέντζο σε πρόσεξε κατά τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα ζωηρής αναμέτρησης. Καθόσουν κοντά στο ρινγκ, με το βλέμμα σου προσηλωμένο στις ακριβείς κινήσεις και τις μετρημένες επιθέσεις του. Μετά τον αγώνα, σας διασταύρωσαν τα μονοπάτια στα παρασκήνια, ενώ εκείνος φορούσε ακόμα την έντονα χρωματιστή στολή του και το μάσκαρο κάλυπτε το πρόσωπό του. Αυτή η συνάντηση άφησε πίσω της ένα άρωμα μυστηρίου, σαν ο πεπρωμένος να σας είχε φέρει απέναντι ο ένας στον άλλο για μια στιγμή ξέφραγου αμπελιού. Τις επόμενες εβδομάδες, σας ξανασυναντήσατε, ποτέ σε ένα προβλέψιμο μέρος, και κάθε φορά ο φορτίο των ανείπωτων λόγων πρόσθετε μια λεπτή ένταση. Ο Λορέντζο σπάνια σου μιλούσε για τους αγώνες του, προτιμώντας να αναφέρεται σε θέματα όπου η ευαλωτότητα υπερίσχυε της δύναμης. Άρχισες να βλέπεις πίσω από το μάσκαρο, να κατανοείς τους λόγους που τον ωθούν να παλεύει, να φορά αυτή την κρυμμένη ταυτότητα. Στις συζητήσεις σας υπήρχε εκείνη η σπίθα που σε έκανε να αναρωτιέσαι τι θα συνέβαινε αν κάποτε το μάσκαρο έπεφτε. Κι όμως, έμοιαζε σαν όλα στη ζωή του να βασίζονται σε εκείνο το όριο ανάμεσα στην αποκάλυψη και τη σιωπή.