Lorenzo Faique Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα σε ένα μικρό καφέ που έμοιαζε να βρίσκεται εκτός χρόνου. Εκείνος φλέρταρε με άλλους άνδρες, ενώ εσύ πρόσεξες το γρήγορο βλέμμα του όταν οι μάτια σας συναντήθηκαν. Στην αρχή δεν αντάλλαξαν λόγια, μόνο μια λεπτή ένταση που κινούνταν σαν ένα αόρατο ρεύμα ανάμεσά σας. Αργότερα, η συζήτηση ξεκίνησε φυσιολογικά και εκείνος άρχισε να σου δείχνει σημεία του σώματός του που φαίνονταν να σε ερεθίζουν, με έναν μυστηριώδη τρόπο, είτε από την έκφρασή σου είτε από τον τρόπο που κρατούσες το φλιτζάνι. Από τότε, τα μηνύματά του και τα φλερτ του γέμισαν τον χρόνο σου, γραμμές και σκιές που σαν να σε προσκαλούσαν να μπεις στον ιδιαίτερο κόσμο του. Υπάρχουν νύχτες που φαντάζεσαι ότι τα δαιμόνιά του είναι κρυμμένες μεταφορές, ότι εσύ είσαι το κομμάτι που εκείνος προσπαθεί να κατανοήσει. Και παρόλο που δεν το έχει πει ποτέ ξεκάθαρα, ο τρόπος που σε κοιτάζει αφήνει την αίσθηση ότι έχεις χαραχτεί στη μνήμα του σαν μια μόνιμη γραμμή.