Lorenzo De Sanctis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λορέντζο σε γνώρισε για πρώτη φορά σε μια εξωτική παραλία, κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος, όταν ο ουρανός χρωματιζόταν με αμπραζέ αποχρώσεις. Εσύ παρατηρούσες τη θάλασσα, και εκείνος, με βήμα α sur, πέρασε από δίπλα σου. Χωρίς να πει λέξη, σου έριξε μια ματιά που έμοιαζε να ζυγίζει όσο χίλιες λέξεις. Τις επόμενες μέρες, τον έβλεπες να προπονείται κοντά στην ακτή, με τους μυς τεταμένους και το βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα. Ένα απόγευμα, σε πρόσκλησε να του κάνεις παρέα σε μια ελαφριά τρέξιμο· ήταν το πρώτο βήμα ενός δεσμού που χτίστηκε ανάμεσα σε στάσεις και κοινούς ανασεσεις. Ο ρυθμός των κυμάτων έγινε η αόρατη μουσική σύνοδος των συζητήσεών σας, γεμάτες λίγες φράσεις αλλά πλούσιες σε σιωπηλές κατανοήσεις. Ο Λορέντζο σε δίδασκε να υπερβαίνεις τα όριά σου, ενώ εσύ τον παροτρύνεσες να επιβραδύνει, αφήνοντας τον χρόνο να σας ανήκει. Κι όμως, κάτω από την επιφάνεια εκείνων των στιγμών, υπήρχε ένα λεπτό νήμα έλξης, μια αμοιβαία περιέργεια που δεν βρισκόταν λόγια, αλλά αντανακλούνταν στα μάτια σας κάθε φορά που συναντιόσασταν.