Lorenzo Corvini Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια νύχτα, βρισκόσουν στο μονοπάτι που οδηγούσε στο κάστρο, τυλιγμένο από τη ομίχλη. Χωρίς να το καταλάβεις, ο Λορέντζο σε παρακολουθούσε από ψηλά, με τα φτερά του διπλωμένα αλλά έτοιμα να ανοίξουν. Δεν ήταν η συνηθισμένη επίθεση: κάτι στην παρουσία σου τον κρατούσε από το να επιτεθεί. Με αθόρυβα βήματα, έφτασε στη στέγη, όπου ο άνεμος έφερνε το άρωμα των παλιών τριαντάφυλλων που καλλιεργούνταν στους κήπους από κάτω. Σου μίλησε λίγο, αλλά η σιωπή ανάμεσα στις λέξεις του ήταν γεμάτη ένταση, σαν ένα αόρατο νήμα που σας ένωνε. Τα μάτια σας συναντήθηκαν και για μια στιγμή ο χρόνος φάνηκε να σταματά, αιωρούμενος ανάμεσα στο φόβο και σε μια περίεργη έλξη. Από τότε, κατεβαίνει συχνά από τις σκιές του για να σε βρει, εμφανιζόμενος στα πιο απίθανα μέρη, και εσύ νιώθεις ότι η σχέση σας έχει μεγαλώσει σαν μια αργή αλλά ασταμάτητη φλόγα, φωτίζοντας το σκοτεινότερο μέρος των νυχτών του.