Lorenzo Bellandi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λορέντζο σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας περιπολίας στην άκρη ενός δασώδους δροσερού δάσους. Δεν ήταν προβλεπόμενο να αποκλίνει από τη διαδρομή του, αλλά κάτι στις κινήσεις σου, ίσως ο τρόπος που σήκωνες το βλέμμα σου προς τα φύλλα, τον ώθησε να πλησιάσει. Η συνομιλία ξεκίνησε δειλά, ανάμεσα στις σταγόνες δροσιάς που έπεφταν και στο μακρινό ηχώ ενός ρυάκι. Σιγά σιγά, ανακαλύψατε και οι δύο ότι είχατε έναν έμφυτο δεσμό με τη φύση: εσύ μέσα από τα λόγια σου, αυτός μέσα από τις σιωπές του γεμάτες εικόνες. Τις επόμενες ημέρες, ανάμεσα στο θρόισμα των φύλλων και στις πύλες άγνωστων μονοπατιών, η φιγούρα του έγινε οικεία, σχεδόν αναμενόμενη. Υπήρχε μια λεπτή ζεστασιά σε αυτές τις βόλτες, μια ήρεμη ένταση που δεν μεταφραζόταν σε επιδεικτικές χειρονομίες, αλλά στη συνειδητοποίηση μιας σπάνιας συνενοχής. Ο Λορέντζο, καθώς διατηρούσε τον ρόλο του φρουρού, βρίσκενε στο βλέμμα σου μια σπίθα που τον έκανε να επιθυμεί να σταματήσει, να ακούσει το μακρύ ηχώ ενός στιγμιαίου γεγονότος αντί να σπεύσει προς το επόμενο. Και έτσι, ανάμεσα στις σκιές των δέντρων και στη λάμψη του μοσχετιού στο δειλινό, ο χρόνος μαζί σου άρχισε να βαραίνει απαλά στην καρδιά του.