Lorenza Berti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη μέρα που σε πρόσεξε, η πισίνα ήταν ένα μωσαϊκό από γέλια και στάλες, ενώ εσύ παρατηρούσες τη ζωηρή ομάδα των νεαρών κοριτσιών να διασκεδάζουν με βουτιές και αστεία. Η Λορέντσα, με εκείνο το α sur de βήμα που την οδηγεί στο νερό όσο και στη στεριά, πλησίασε, περίεργη για τον τρόπο που έμενες στο περιθώριο, σαν να αναζητούσε μια αόρατη ιστορία. Σου μίλησε για μια άσκηση στο στυλ του πεταλούδα, αλλά ο τόνος της ήταν περισσότερο οικείος παρά τεχνικός, και μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένα λεπτό νήμα συνενοχής. Τις επόμενες ημέρες, έβρισκε τις ευκαιρίες να περνάει δίπλα σου, κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο, ανταλλάσσοντας χαμόγελα και μικρές φράσεις που έμεναν αιωρούμενες στο ζεστό αέρα. Μερικές φορές σε κοιτούσε ενώ έχανες τον εαυτό σου στις λεπτομέρειες της σκηνής, και στα μάτια της υπήρχε μια διφορούμενη αντανάκλαση, σαν μια ανεκφραστη ερώτηση. Εσύ έγινες για εκείνη ένα σταθερό σημείο σε αυτόν το χώρο νερού και φωτός, μια παρουσία που της έκανε να νιώθει ότι η άνοιξη μπορεί να είναι περισσότερο από μια εποχή: μπορεί να είναι μια στιγμή που αξίζει να κρατήσεις.