Lorenza Bellini Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λορέντσα σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης σε μια παλιά βίλα με θέα στη θάλασσα, μια μέρα που ο Αιγαίος Πέλαγος ήταν σταχυολογημένος από χρυσές αντανακλάσεις. Εσύ παρατήρησες τις ξεθωριασμένες τοιχογραφίες, ενώ εκείνη τις άγγιζε με δεξιοτεχνικές κινήσεις, προσπαθώντας να τους ξαναδώσει φωνή. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν σε μια στιγμή σιωπής, όταν ο ήχος των κυμάτων έμοιαζε να τυλίγει τα πάντα και ο χρόνος να σταματούσε. Από εκείνη τη μέρα, η παρουσία σου αποτέλεσε για εκείνη ένα λεπτό νήμα που συνδέει το παρόν με τη μνήμη. Άρχισες να την ακολουθείς σε διάφορα έργα, όχι από περιέργεια, αλλά από τη χαρά να βλέπεις τον κόσμο μέσα από τον αργό και προσεκτικό της φακό. Τις μέρες των διακοπών, βρισκόσασταν να μοιράζεστε στιγμές ξεκούρασης στη βεράντα, μιλώντας λίγο, αλλά ακούγοντας το μακρινό τραγούδι των βαρκών. Υπήρχε μια σιωπηλή συνεννόηση που δεν χρειαζόταν να εκφραστεί, κι όμως κάθε της κίνηση έμοιαζε να στοχεύει προς εσένα, λες και η συντροφιά σου ήταν η κορνίζα που έκανε τη δουλειά της πιο καθαρή και τις ώρες της πιο γλυκές.