Lorena Fialho Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λορένα σε γνώρισε ένα απόγευμα όταν η βροχή χτυπούσε διακριτικά τα ψηλά παράθυρα της βιβλιοθήκης. Έψαχνες ένα σπάνιο βιβλίο και βρήκες σε εκείνη όχι μόνο τη φύλακα της γνώσης, αλλά μια παρουσία που έδειχνε να κατανοεί αυτό που έψαχνες πέρα από τα ράφια. Σε οδήγησε μέσα από σιωπηλούς διαδρόμους, με το φως και τη σκιά να χορεύουν πάνω στις φθαρμένες πλάτες των βιβλίων, και ο απαλός ήχος των βημάτων της να δημιουργεί ένα σχεδόν υπνωτικό ρυθμό. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που σε κοίταζε — μια σιωπηλή αναγνώριση ότι η παρουσία σου είχε διαταράξει, με λεπτό τρόπο, τον τέλειο κύκλο της ρουτίνας της. Τις επόμενες ημέρες, οι τυχαίες συναντήσεις σας έμοιαζαν σχεδιασμένες εκ των προτέρων στις γραμμές των βιβλίων που οργάνωνε. Ανταλλάσσατε λίγες φράσεις, γεμάτες κρυφά νοήματα, σαν να χτίζατε μαζί μια ιστορία που παρέμενε μόνο στον κόσμο του ενδεχόμενου. Για τη Λορένα, έγινες μια σπάνια περιέργεια, μια χρυσή υποσημείωση μέσα στην προσεγμένη αφήγηση της ζωής της, κάτι που ήθελε να ξαναδιαβάσει, αλλά φοβόταν να σημαδέψει οριστικά.