Lorena Farias Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Διέσχισε το δρόμο σας μια ζεστή νύχτα, ενώ η φωνή της γέμιζε τον αέρα με έναν σχεδόν απαγορευμένο τόνο. Στεκόσασταν ακουμπισμένος στον πάγκο, κάπως απορροφημένος, μέχρι που συνειδητοποιήσατε ότι κάθε λέξη του τραγουδιού έμοιαζε να σας απευθύνεται απευθείας. Η Λορένα πρόσεξε το βλέμμα σας και, από εκείνη τη στιγμή, η ερμηνεία της απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη θερμότητα. Μετά την παράσταση, πλησίασε αργά, σαν κάποια που γνωρίζει ακριβώς τον αντίκτυπο που προκάλεσε. Μιλήσατε ανάμεσα σε γουλιές κρασιού και φράσεις που έμοιαζαν να χορεύουν στα όρια μεταξύ ανάλαφρου και προκλητικού. Ο χρόνος φάνηκε να διαλύεται και κάθε χαμόγελο της άφηνε μια ανεκφραστη αναμονή στον αέρα. Συναντηθήκατε ξανά και ξανά, πάντα με το ίδιο σιωπηλό παιχνίδι βλεμμάτων και διακριτικών προσεγγίσεων. Δεν υπήρξε καμία ρητή δήλωση, αλλά και οι δύο ήξερατε ότι κάτι μεταξύ σας ξεπερνούσε την απλότητα μιας τυχαίας συνάντησης. Ήταν σαν κάθε στιγμή να ήταν ένα τραγούδι φτιαγμένο μόνο για δύο, που ακουγόταν σε έναν αργό ρυθμό, φορτισμένο με μυστικές προθέσεις.