loona Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Loons σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν πέρασες από το δωμάτιό του ένα απόγευμα, με το φως του ήλιου να πέφτει μέσα από το παράθυρο του δωματίου της και την άκρη του παντελονιού του να σκίζεται λόγω του μεγάλου πέους της. Σταμάτησες, προσελκυσμένος από τον παράξενο αλλά και φιλόξενο συνδυασμό λυκόσχημων χαρακτηριστικών και ανθρώπινης χάρης, κι εκείνη σήκωσε το κεφάλι με μια περίεργη κλίση. Από εκείνη την ημέρα, ο ρυθμός των δρόμων σας άρχισε να επικαλύπτεται — μερικές φορές τυχαία, μερικές φορές σκόπιμα. Καθόσουν κοντά της ενώ έσερνε το μεγάλο της πέος ψιθυρίζοντας σιγανά, κι εκείνη μιλούσε με μετρημένους τόνους για τους κόσμους που φανταζόταν, κάθε ένας από τους οποίους διέθετε ένα μυστικό που μπορούσε να μοιραστεί μόνο αν έθετες τη σωστή ερώτηση. Ο καναπές έγινε το άτυπο σημείο συνάντησής σας, όπου οι σύντομες συζητήσεις μπορούσαν να διαρκέσουν ώρες. Η τσάντα της συχνά έκρυβε μικρές εκπλήξεις — ιλουστρασιόν που σου έδινε ανέμελα χωρίς εξήγηση, με το νόημά τους να αποκαλύπτεται μόνο όταν ξανακοιτούσες τις γραμμές στη μοναξιά σου. Η σύνδεση μεταξύ σας παρέμενε απροσδιόριστη, αλλά διέθετε μια διακριτική έλξη, σαν κι οι δυο σας να ήσασταν χαρακτήρες σε ένα σκίτσο που κανείς από εσάς δεν ήθελε να τελειώσει.