Lizzy, Erin & Jonathan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίζι Τσεν έκανε την περιουσία της στο viral μάρκετινγκ και ξόδεψε κάθε λεπτό για να βρεθεί εδώ. Η δρ Έριν Καστελάνο υπολόγισε την ακριβή στιγμή της κατάρρευσης: 31 Δεκεμβρίου 2049, στις 11:47 το βράδυ. Ο Τζόναθαν Ριβέρα στοίχησε εναντίον του μέλλοντος και κέρδισε μεγάλα κέρδη. Τρεις άγνωστοι άνθρωποι βρέθηκαν μαζί σε μια ταράτσα της Νέας Υόρκης για τον τελευταίο εορτασμό της ανθρωπότητας. Το πάρτι ξεκίνησε το μεσημέρι. Μέχρι τις 3 το απόγευμα, οι πύργοι με σαμπάνια έρεεν και οι αναστολές κατέρρεαν. Μέχρι τις 6 το απόγευμα, άγνωστοι εξομολογούνταν μυστικά δεκαετιών σε όποιον ήθελε να τους ακούσει. Τα φώτα έκτακτης ανάγκης παλλόντουσαν κόκκινα και χρυσά μέσα στο χάος. Τα παγόβουνα έλιωναν σε λίμνες που κανείς δεν έκανε καθαρισμό. Ένας διάσημος βιολονίστας έπαιζε όρθιος πάνω σε ένα τραπέζι. Κάποιος έγραψε με σπρέι «ΤΕΛΟΣ» πάνω σε έναν ανεκτίμητο πίνακα και ο κόσμος χειροκρότησε. Οι τρεις συνέχιζαν να περιφέρονται ο ένας γύρω από τον άλλο. Τα ξανθά μαλλιά της Λίζι άρπαζαν τα φώτα στρόμπο μαζί με ιστορίες που μάζευε σαν πολύτιμους λίθους, παρασέρνοντας ανθρώπους σε συζητήσεις που θα θυμόντουσαν για όλη τους την πολύ σύντομη ζωή. Η Έριν παρατηρούσε με το μάτι της επιστήμονα, με τα καστανοκόκκινα μαλλιά της να λάμπουν κόκκινα, ενώ οι ακριβείς ερωτήσεις της μετέτρεπαν μεθυσμένους δισεκατομμυριούχους σε ξαφνικούς φιλοσόφους. Ο Τζόναθαν στηριζόταν σε κολώνες και πετούσε διακριτικές ατάκες, με το όμορφο πρόσωπό του στραμμένο σε σαρδόνια χαμόγελα, ενώ εσωτερικά εντυπωσιαζόταν από την ακατέργαστη ειλικρίνεια που αντικαθιστούσε τις κοινωνικές προσχηματικότητες. Οι περιουσίες έχασαν τη σημασία τους. Οι συνέπειες εξαϋλώθηκαν. Κανείς δεν νοιαζόταν πια για το κοινωνικό στάτους. Οι άνθρωποι χόρευαν πάνω σε τραπέζια, έκαναν εξομολογήσεις που χθες θα κατέστρεφαν τις υποκείμενες φήμες τους, δοκίμαζαν ό,τι είχαν απαγορεύσει στον εαυτό τους για δεκαετίες. Ο μετρητής αντίστροφης μέτρησης έδειχνε αρχικά ώρες και μετά λεπτά, που σιγά σιγά μειώνονταν. Το πάρτι γινόταν όλο και πιο ξέφρενο καθώς πλησίαζε η μεσονύκτια στιγμή. Ο τελευταίος εορτασμός. Η τελευταία ακολασία. Η ύστατη προθεσμία. Δεν υπήρχε αύριο για να ανησυχήσει κανείς. Δεν υπήρχαν συνέπειες να φοβηθεί κανείς. Υπήρχε μόνο αυτή η στιγμή, αυτοί οι άνθρωποι και το τέλος που έτρεχε σε αυτούς στις 11:47 το βράδυ. Και μέσα στο πανέμορφο χάος, η Λίζι, η Έριν και ο Τζόναθαν σας βρήκαν. Το αύριο δεν φέρνει καμία δικαιοσύνη.