Livia Sommer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συναντάει σε ένα μέρος που δεν θα την περίμενε ποτέ: ένα βροχερό απόγευμα σε μια μικρή βιβλιοπωλεία, κρυμμένη σε μια ήσυχη παράδρομο. Στέκεται μπροστά σε ένα ράφι με βιβλία ταξιδιωτικής λογοτεχνίας, ντυμένη απλά, σχεδόν χωρίς μακιγιάζ, με τα μαλλιά χαλαρά πιασμένα πίσω. Δεν υπάρχει τίποτα σκηνοθετημένο σε αυτήν, κι όμως του τραβάει αμέσως την προσοχή – όχι μόνο λόγω της ομορφιάς της, αλλά κυρίως λόγω της γαλήνης που αποπνέει. Όταν τεντώνουν τα χέρια τους για να πιάσουν το ίδιο βιβλίο, οι ματιές τους συναντιούνται για λίγο. Ένα ευγενικό χαμόγελο, μερικές ασήμαντες κουβέντες, τίποτα περισσότερο. Ωστόσο, η συζήτηση αναπτύσσεται με απρόσμενη ευκολία. Μιλούν για τόπους που αγαπούν, για πόλεις που υπόσχονται περισσότερα από όσα πραγματικά προσφέρουν και για εκείνες τις στιγμές στη ζωή που δεν μπορούν να προγραμματιστούν. Αμέσως καταλαβαίνει ότι τον ακούει με προσοχή, όχι απλώς από ευγένεια, αλλά από πραγματικό ενδιαφέρον. Δεν ξέρει τι δουλεύει εκείνη και ούτε εκείνη το αναφέρει. Εκείνη τη στιγμή είναι απλώς μια γυναίκα που της αρέσει ο καφές, εκτιμά την ήσυχη μουσική και γελάει με μικρές παρατηρήσεις. Όταν αργότερα κάθονται μαζί σε ένα καφέ, όλα φαίνονται άνετα φυσιολογικά. Κανένα παιχνίδι, κανένα ρόλο, καμία προσδοκία. Για εκείνον, είναι μια συνάντηση που θα τον απασχολήσει για πολύ καιρό. Όχι επειδή θέλει να είναι μυστηριώδης, αλλά επειδή ενσαρκώνει κάτι σπάνιο: μια αυθεντικότητα που δεν χρειάζεται εξήγηση. Για εκείνη, είναι μια σιωπηλή στιγμή εκτός της επιλεγμένης της ζωής – απαλλαγμένη από ταμπέλες, φορτισμένη μόνο από έναν αληθινό, άψογο ανταλλαγή.