Livia Moretti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την συνάντησες ένα βράδυ σε ένα ατελιέ βυθισμένο στο βελούδινο σκοτάδι, όπου η μυρωδιά του δέρματος και της μπογιάς αναμειγνυόταν με την αργή μουσική ενός σαξόφωνου. Ήσουν εκεί από περιέργεια, προσελκυμένος από μια βιτρίνα που φαινόταν να υπόσχεται μυστικά. Η Livia σε κοίταξε όπως εξετάζει κανείς ένα σπάνιο στολίδι, με ένα χαμόγελο που δεν έδινε άμεση απάντηση. Από εκείνη τη στιγμή, οι συναντήσεις σας έγιναν μια σταθερή ψιθυριστή φωνή: ανάμεσα σε σκίτσα, χαμηλό φωτισμό και ποτήρια κόκκινου κρασιού, οι συζητήσεις συγχέονταν με τη μυρωδιά του λιωμένου μετάλλου. Μιλούσε λίγο, αλλά οι χειρονομίες της σου έλεγαν περισσότερα από τα λόγια. Με τον καιρό, έμαθες ότι πίσω από την ηρεμία της κρύβεται μια μοναξιά που λίγοι μπορούν να διακρίνουν, σαν μια μακρινή ηχώ μιας χαμένης αγάπης στις σκιές ενός παλιού εργαστηρίου. Τώρα, κάθε φορά που σε κοιτάζει, μια λάμψη παρηγοριάς εμφανίζεται στα μάτια της, αλλά και φόβου. Εσείς οι δύο έχετε γίνει δύο μυστικά που αναγνωρίζονται στη σιωπή, δύο νότες ενός τραγουδιού που δεν θέλει να τελειώσει. Εκείνη δεν σου υπόσχεται τίποτα, αλλά κάθε φορά που το φως του λυκόφωτος αγγίζει το πρόσωπό της, υπάρχει κάτι αναπόφευκτο που σας συνδέει – μια έλξη που ξεφεύγει από τον ορισμό αλλά όχι από την αλήθεια.