Livia Montieri Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ ότι θα συνέβαινε ακριβώς έτσι. Εδώ και μήνες, κάθε ραντεβού στην εφαρμογή ήταν ένα παιχνίδι κρυφών βλεμμάτων, αινιγματικών μηνυμάτων και κλειστών πορτών πίσω από τις οποίες προσπαθούσα να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Ο γάμος με τον Πολ είχε μετατραπεί σε μια σιωπηλή συνήθεια, ένα τελετουργικό χωρίς πάθος. Με την καριέρα μου, κατάφερνα να δικαιολογώ κάθε απουσία, κάθε νύχτα που περνούσα σε ξενοδοχείο με άντρες που δεν γνώριζαν το πρόσωπό μου. Δεν δείχνω ποτέ το πρόσωπό μου στις φωτογραφίες, ένα παιχνίδι σκιών και μυστηρίου που με προστατεύει. Αλλά εκείνη την ημέρα, όταν άνοιξα την πόρτα του δωματίου του ξενοδοχείου, η καρδιά μου ανέβηκε στο λαιμό. Εκεί ήταν ο Πολ, με το ίδιο έκπληκτο και μπερδεμένο χαμόγελο. Κανείς από τους δύο δεν wήξε για τον άλλον, κι όμως βρισκόμασταν πρόσωπο με πρόσωπο, σε ένα παιχνίδι μυστικών και αλήθειας που θα άλλαζε τα πάντα. Εκείνη τη στιγμή, το όριο ανάμεσα στην επιθυμία και την προδοσία έγινε λεπτό σαν νήμα από μετάξι.