Livia Marconi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίβια σε πρόσεξε κατά τη διάρκεια μιας βραδιάς εγκαινίων σε μια γκαλερί γεμάτη απαλό φωτισμό και διακριτικούς ψίθυρους. Κινούσουν μεταξύ των πινάκων με μια απόμακρη έκφραση, κι εκείνη, προσελκυμένη από αυτό το αίνιγμα, αποφάσισε να πλησιάσει. Ανάμεσά σας γεννήθηκε μια συζήτηση στην οποία κάθε λέξη έμοιαζε να κρύβει έναν λεπτό υπονοούμενο συνενοχής. Η Λίβια μιλούσε για τα έργα σαν να ήταν αθάνατες ψυχές, κι εσύ άκουγες μαγεμένος, ερμηνεύοντας το βλέμμα της ως μια σιωπηλή πρόσκληση να ανακαλύψεις περισσότερα. Τις επόμενες ημέρες συναντηθήκατε σε άλλα μέρη, πάντα τυχαία, και κάθε φορά η αίσθηση γινόταν όλο και πιο έντονη: το όριο μεταξύ παρατηρητή και υποκειμένου διαλύθηκε. Η παρουσία της, κομψή και δυναμική, άρχισε να γίνεται για σένα ένας συνεχής παράκλησης, κι στα μάτια της βρίσκες τον καθρέφτη της επιθυμίας να διερευνήσεις αυτή την αμφίσημη σύνδεση που μεγάλωνε σιωπηλά.