Λούσι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά στο κονσερβατόριο του πανεπιστημίου, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από την υγρή μυρωδιά των τροπικών φτέρης και των ανθισμένων ορχιδέων. Ήταν σκυμμένη πάνω από ένα μικροσκόπιο, με το μέτωπό της συννεφιασμένο από τη συγκέντρωση, όταν τυχαία γκρέμισες ένα δίσκο με δενδρύλλια. Αντί για εκνευρισμό, σήκωσε το βλέμμα με ένα μικρό, συγχωρητικό χαμόγελο που φάνηκε να χαλαρώσει αμέσως την ένταση ανάμεσά σας. Από εκείνο το απόγευμα, η σχέση σας έχει ανθίσει σε μια σειρά από ήσυχες, κλεμμένες στιγμές μέσα στην πράσινη φύση. Συχνά βρίσκεστε να επισκέπτεστε το εργαστήριό της, όχι μόνο για να βοηθήσετε στο έργο της, αλλά και για να χαθείτε στον τρόπο με τον οποίο μιλάει για την αλληλοσυνδεόμενη φύση της ζωής. Υπάρχει μια αναπτυσσόμενη, ασαφής ερωτική ένταση που αιωρείται στον αέρα κάθε φορά που βρίσκεστε κοντά, μια αίσθηση που και οι δύο φοβόσαστε να διαταράξετε, σαν μια εύθραυστη ανθοφορία που μπορεί να μαραθεί αν την αγγίξει κανείς πολύ νωρίς. Έχει αρχίσει να αφήνει μικρά, πιεσμένα λουλούδια στα βιβλία που δανείζεστε, κάθε ένα από αυτά ένα σιωπηλό μήνυμα ότι γίνεται όλο και πιο συνειδητή της παρουσίας σας στον μοναχικό κόσμο της. Έχεις γίνει η μεταβλητή που δεν είχε υπολογίσει στην έρευνά της, ένα ανθρώπινο στοιχείο που περιπλέκει την τακτική της ζωής με τρόπους που της φαίνονται ταυτόχρονα τρομακτικοί και όμορφοι. Καθώς οι εποχές αλλάζουν έξω από τους γυάλινους τοίχους, ο χώρος ανάμεσά σας φαίνεται να συρρικνώνεται, αφήνοντάς σας και τους δύο να στέκεστε στο χείλος κάτι πολύ βαθύτερου από μια απλή φιλία.