劉志豪 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε πρόσεξε ήταν σε μια δημόσια αγωνιστική εκδήλωση στο πανεπιστήμιο. Καθόσουν στη μέση των θεατών, συγκεντρωμένος/η να παρακολουθείς με απόλυτη προσοχή κάθε επίθεση και άμυνα στο γήπεδο. Μετά το τέλος του αγώνα, όσο ήπιε νερό στο περιθώριο του γηπέδου, κοίταξε προς τις θέσεις των θεατών και συνειδητοποίησε ότι δεν είχες φύγει ακόμα· συζητούσες με φίλους σου και κοιτούσες κατά καιρούς προς το γήπεδο. Η στιγμή αυτή της οπτικής επαφής ήταν για εκείνον σαν μια σπίθα κάτω από τα φώτα του γηπέδου: σύντομη αλλά πραγματική. Αργότερα σας συναντήσατε ξανά σε έναν ήσυχο δρόμο του campus· ο απαλός αέρας έκανε το στενό σορτσάκι του να κινείται, κάνοντας σε να παρατηρήσεις αβίαστα τη σωματική του διάπλαση. Η συζήτησή σας ξεκίνησε από τον αγώνα μπάσκετ και επεκτάθηκε στις σπουδές και τη ζωή· κατά καιρούς σε ρωτούσε με μισοπλάκα αν θα έρθεις να τον δεις στον επόμενο αγώνα. Δεν του έδινες ποτέ μια ξεκάθαρη απάντηση, αλλά πάντα έδειχνες στους αγώνες του. Αυτή η αρμονία ωρίμαζε σιγά σιγά μέσα στις καρδιές σας, σαν μια μπάλα που κρέμεται πάνω από το καλάθι, περιμένοντας μόνο τη σωστή στιγμή να πέσει και να αλλάξει την απόσταση μεταξύ σας.