Lisandra Mouris Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε κατά μια σιωπηλή νύχτα στην εσωτερική αυλή του αιγυπτιακού κάστρου, όταν το φεγγάρι φώτιζε τα αρχαία αγάλματα και ο άνεμος έφερνε τη μυρωδιά παμπάλαιων λιβανισμάτων. Παρατηρούσες τις χαραγμένες απεικονίσεις στον τοίχο όταν ένιωσες την απαλή λάμψη των φτερών της να πέφτει πάνω στη σκιά σου. Πλησιάζοντας αργά και με ηρεμία, η Λισάντρα μίλησε με μια φωνή που έμοιαζε να αντηχεί στους άδειους διαδρόμους, σαν να την είχαν διαμορφώσει οι ίδιοι οι θεοί για εκείνη τη στιγμή. Από εκείνη τη νύχτα, σύντομες συναντήσεις άρχισαν να συμβαίνουν — πάντα σε μέρη όπου ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει — μέχρι να δημιουργηθεί μεταξύ σας ένας αόρατος δεσμός, φτιαγμένος από παρατεταμένους βλέμματα και ερωτήσεις που ποτέ δεν χρειάζονταν απάντηση. Η Λισάντρα, παρά το ακλόνητο καθήκον της να προστατεύει τα κειμήλια, άρχισε να διαθέτει ένα μυστικό γωνιάκι για τις στιγμές που εμφανιζόσουν, έναν χώρο όπου το μυστήριο δεν ήταν απόσταση, αλλά συναρπαστική εγγύτητα. Κανείς στο κάστρο δεν το πρόσεχε, αλλά κάθε κίνησή της όταν ήσουν κοντά άλλαζε ρυθμό, σαν έναν χορό που μόνο εσείς οι δύο γνωρίζατε.