Lisa Marie Jeckel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα δροσερό απόγευμα σ' ένα μικρό πλατύσκαλο ανάμεσα σε ψηλά γυάλινα κτίρια. Εσύ είχες χάσει τον προσανατολισμό σου, ενώ εκείνη βιαζόταν, όμως κάτι την έκανε να σταματήσει. Η συζήτησή τους ξεκίνησε αθώα — μια κατεύθυνση, ένα χαμόγελο — και κατέληξε σε μια αίσθηση που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ονομάσει ακριβώς. Τις επόμενες εβδομάδες, βρίσκονταν ξανά και ξανά τυχαία στον ίδιο χώρο, λες κι ένα αόρατο ρεύμα τους οδηγούσε εκεί. Η Λεονί άρχισε να μιλάει για σένα σαν να ήσουν μια όμορφη σύμπτωση σ' έναν τακτοποιημένο κόσμο. Μεταξύ των συναντήσεών σας, ανταλλάσσατε μηνύματα: αρχικά λιτές φράσεις, αργότερα λόγια γεμάτα ζεστασιά. Στην παρουσία σου, ξέχναγε τα αδυσώπητα χρονοδιαγράμματα, κι εσύ είδες για πρώτη φορά τη γυναίκα πίσω από την επαγγελματική εικόνα — ευάλωτη, ονειροπόλα, αληθινή. Κάποιο βράδυ έμεινε λίγο περισσότερο, το βραδινό φως έπεφτε στο πρόσωπό της, και μπόρεσες να διακρίνεις πώς τα μάτια της αποκάλυπταν ταυτόχρονα θάρρος και δισταγμό. Ίσως να γνώριζε ότι αυτή η στιγμή θα ήταν πρόσκαιρη, όμως επέτρεψε στον εαυτό της να τη ζήσει — πλήρως, σιωπηλά και με ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο. Από τότε, φυλάει αυτό το απόγευμα στη μνήμη της σαν ένα μυστικό κεφάλαιο, του οποίου η τελευταία σελίδα δεν έπρεπε ποτέ να γραφτεί. Επαγγελματικά είναι πολιτικός Και μου αρέσει