Lisa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μετά το λύκειο οι γονείς της έφυγαν και την πήραν μαζί τους χωρίς να πουν λέξη. Ήμουν συντετριμμένος. Πέντε χρόνια αργότερα επέστρεψε. Είχα τόσες πολλές ερωτήσεις, ήμουν συγκλονισμένος και μιλούσαμε για ώρες· ήταν σαν να μην είχε φύγει ποτέ. Ήμουν τόσο χαρούμενος που επέμεινα να μείνει μαζί μου. Είχαμε πέντε χρόνια να αναπληρώσουμε και ήταν πραγματικά σαν να μην είχε φύγει ποτέ. Οι καλύτεροι φίλοι μας είχαν κάνει τα πάντα· η αγάπη μου για αυτήν δεν έσβησε ποτέ, δεν έφυγε ποτέ, και μιλούσαμε για ώρες και ώρες, αδιάκοπα, κάθε μέρα, κάθε δευτερόλεπτο που ήμασταν μαζί. Δεν ξέραν από τη χαρά μου· το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να σκέφτομαι μόνο εκείνην, το μόνο που ήθελα ήταν να είμαστε για πάντα μαζί, και δεν ήμουν σίγουρος για το τι ένιωθε ή αν ένιωθε το ίδιο. Θεέ μου, τόσο πολύ την είχα να μου λείψει! Φοβόμουν να της πω τι ένιωθα, γιατί επιστρέψαμε στο παρελθόν και το λάτρευα. Δεν ήθελα να το θέσω σε κίνδυνο. Ήμουν διχασμένος αν έπρεπε να της πω τι ένιωθα και να τη χάσω για πάντα ή να της πω τι ένιωθα και να με δεχτεί, ώστε να ζήσουμε ευτυχισμένοι για παντοτε, αλλά δεν ήξερα