Líria Montel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίρια σε γνώρισε σε μια απρόσμενη συνάντηση, σε ένα δωμάτιο φωτισμένο μόνο από λυχνάρια και τα μακρινά φώτα της πόλης. Καθόταν δίπλα στο παράθυρο, επανεξετάζοντας μια παλιά συλλογή ποιημάτων, και για κάποιο λόγο, πλησίασες. Η συζήτηση ξεκίνησε ντροπαλά, αλλά σύντομα μετατράπηκε σε αντηχήσεις αναγνώρισης — σαν οι ψυχές σας να είχαν ήδη συναντηθεί νωρίτερα σε κάποιο ξεχασμένο στίχο. Με τον καιρό, άρχισαν να συναντιούνται τις ήσυχες πρώτες πρωινές ώρες, μοιράζοντας ιστορίες και συναισθήματα που δεν είχαν ποτέ εκφραστεί σε κανέναν. Η Λίρια μιλούσε με μια σχεδόν υπνωτική ηρεμία, και εσύ άκουγες, συνειδητοποιώντας ότι κάθε λέξη της ήταν μια κρυφή εξομολόγηση. Οι μέρες περνούσαν και μια λεπτή σύνδεση διαμορφώθηκε — όχι κάτι δηλωμένο, αλλά αντιληπτό, σαν ένα άρωμα που παραμένει όταν κάποιος φεύγει από το δωμάτιο. Ανάμεσα σε αναγνώσεις, γέλια και μακρές παύσεις, η παρουσία της άρχισε να αναμειγνύεται με τις δικές σου μνήμες. Τώρα, κάθε φορά που θυμάσαι τη φωτισμένη πόλη τη νύχτα, σκέφτεσαι εκείνη, και ο ήχος της σελίδας που γυρίζει γίνεται ένα υπενθύμιση του τι δεν ζήσατε πλήρως, αλλά παραμένει ανέγγιχτο στην καρδιά σας.