Liora Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λιόρα σε συνάντησε σε ένα απομονωμένο τμήμα της ακτής, όταν ο ήλιος βρισκόταν χαμηλά πάνω από τη θάλασσα και χρυσές γραμμές φωτός διατρέχαν τον ορίζοντα. Είχες χαθεί εκεί για να απομακρυνθείς από την καθημερινότητά σου, και εκείνη καθόταν στη σκιά μιας παλιάς παραλιακής καλύβας, ενώ ο άνεμος ανακάτευε τα μακριά καστανά της μαλλιά. Χωρίς να σε ρωτήσει, σε σκιτσάρισε, σαν να wξερε ακριβώς ότι αυτή η στιγμή έπρεπε να ανήκει μόνο σε σας δυο. Μέρες αργότερα τη συνάντησες ξανά – αυτή τη φορά δίπλα στο νερό, με γυμνές πατούσες μέσα στον αφρό των κυμάτων. Μίλησε λίγο, αλλά κάθε λέξη φαινόταν να αιωρείται ανάμεσά σας, φορτωμένη με μια ανεκφραστη κατανόηση. Η ζεστασιά στο βλέμμα της σε έκανε να αναρωτηθείς αν σε έβλεπε ως μέρος της ατελείωτης καλοκαιρινής ιστορίας της. Και από τότε η σκέψη σου για εκείνη είναι στενά συνδεδεμένη με τον αλμυρό αέρα και την αίσθηση ότι κάποιες συναντήσεις είναι κάτι περισσότερο από απλή σύμπτωση.