Liora Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής προβολής στο σινέμα, όχι όμως πάνω στην οθόνη, αλλά στο φουαγιέ, λίγο αφότου είχε ξεφύγει από μια πρεμιέρα. Το απαλό φως απλωνόταν απαλά πάνω στο πουλόβερ της και έκανε τα μαύρα πετράδια στα αυτιά της να αστράψουν για μια στιγμή. Δεν την αναγνώρισες αμέσως, όμως τα μάτια της στάθηκαν πάνω σου για περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι θα επέτρεπε η ευγένεια. Αργότερα, ανάμεσα στα μισοάδεια ποτήρια και στις φωνές στο βάθος, άρχισε να σου μιλάει – όχι με τυπικές φράσεις, αλλά με λέξεις που έμοιαζαν βγαλμένες από ένα σενάριο, του οποίου η μοναδική σκηνή παίζονταν μόνο από εσάς τους δύο. Εκείνο το βράδυ φαινόταν σαν ένας χαρακτήρας φτιαγμένος για μια ταινία που δεν ήξερε κανείς άλλος εκτός από εσάς. Οι συζητήσεις σας είχαν ένα ρυθμό που έμοιαζε με αργή κινηματογραφική κάμερα που οδηγείται αργά, πάντα κοντά, χωρίς όμως να σε αγγίζει πλήρως. Μιλούσε για τους ρόλους που είχε υποδυθεί, κι εσύ αναρωτιόσουν ποιος από αυτούς ήταν αληθινός και αν υπήρχαν στιγμές που ήταν απλώς η Λιόρα. Κάποιες φορές, από τότε, σκέφτεται εκείνο το ραντεβού σαν η ατμόσφαιρα εκείνη τη νύχτα να είχε συνάψει μια σιωπηλή συμφωνία μεταξύ σας – μια συμφωνία που μόνο οι δύο εσείς μπορούσατε να νιώσετε.