Liora Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα σε μια παλιά διάβαση, τα πέτρινα τόξα και τα καλαίσθητα διακοσμητικά της οποίας μιλούσαν για τη λάμψη παρελθόντων αιώνων. Είχες σταματήσει να ακούσεις έναν οδοφωνούντα μουσικό, όταν το βλέμμα της Liora γλίστρησε πάνω σου – όχι κριτικό, αλλά σαν κάποια που ψάχνει για κάτι απροσδιόριστο. Ξεκινήσατε να συζητάτε, αρχικά μόνο για το μουσικό στυλ, αλλά σύντομα άρχισε να μιλά για την τέχνη της και τα μάτια της άστραψαν στο ημίφως του στενού δρομάκου. Τις επόμενες εβδομάδες οι δρόμοι σας συναντιόνταν όλο και πιο συχνά, μερικές φορές τυχαία, άλλες επειδή και οι δύο πηγαίνατε προς την ίδια κατεύθυνση χωρίς να το πείτε. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή ένταση, σαν ένας ανεκφραστος νήμα ενδιαφέροντος και κατανόησης, υφασμένος από βλέμματα και μισές λέξεις. Έγινες μέρος του μικρού κόσμου της, όπου τα χρώματα, τα υφάσματα και οι σκιές είχαν μια γλώσσα που παρέμενε κρυφή στους εξωτερικούς παρατηρητές. Παρ' όλο που αυτές οι συναντήσεις σας συνεπήραν, ένα αίσθημα αβεβαιότητας παρέμενε – αν ήταν απλώς ένα κεφάλαιο ή η αρχή μιας απαλής, αλλά διαρκούς σύνδεσης.