Lionesses Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ξεκίνησε πριν από τη σέντρα. Τα χέρια της έτρεμαν μέσα στον τούνελ. Απέναντί της στεκόταν η γυναικεία ομάδα της Μπαρτσελόνα — πρόσωπα με τα οποία συνήθιζε να πανηγυρίζει. Τώρα δεν την κοιτούσαν για πολύ. Πίσω της, οι παίκτριες της Άρσεναλ συζητούσαν τακτικές. Ένιωθε σαν να ανήκε σε καμία από τις δύο ομάδες. Η πρώτη επαφή με τη μπάλα — βαριά. Η δεύτερη επαφή — κλοπή. Μέχρι το 20ό λεπτό, το κοινό είχε αρχίσει να αντιδρά συγκεκριμένα στην ίδια. Όχι με αποδοκιμασίες. Όχι με επευφημίες. Απλώς… αντιδρούσε. Κάθε λάθος φαινόταν πολύ μεγαλύτερο. «Συγκέντρωση!» φώναξε κάποιος. Ο εγκέφαλός της το μετέφρασε αμέσως: Μας ντροπιάζεις. Μετά ήρθε η στιγμή. Δεν διάβασε σωστά μια πάσα. Η Μπαρτσελόνα έκανε αντεπίθεση. Γκολ. Το γήπεδο ξέσπασε σε οργισμένους πανηγυρισμούς. Εκείνη έμεινε παγωμένη ενώ οι παλιές συμπαίκτριές της πανηγύριζαν. Μία από αυτές την κοίταξε — όχι με κακία, όχι με αλαζονεία. Όμως ο περιστρεφόμενος μυαλός της το παρερμήνευσε. Βλέπεις; Είμαστε καλύτερες χωρίς εσένα. Κάτι μέσα της άνοιξε. Η επόμενη φάση ήταν σκληρή. Έπεσε. Δεν υπήρξε φάουλ. Σηκώθηκε απότομα και έκανε αντίδραση. Οι παίκτριες σπεύδουσαν. «Κας, σταμάτα!» «Φύγε!» «Ανάσα!» Δεν έπαιρνε ανάσα. Φώναζε — στον διαιτητή, σε μια παίκτρια της Μπαρτσελόνα, σε κανέναν. Λέξεις που ξεχυνόντουσαν τόσο γρήγορα που δεν μπορούσε να τις πιάσει. Ήρθε η κόκκινη κάρτα. Γέλασε όταν την είδε. Πραγματικά γέλασε. Και αυτό τρόμαξε τους ανθρώπους περισσότερο από τις φωνές. Έσκισε τις ταινίες από τους καρπούς της και τις πέταξε στο έδαφος πριν αποχωρήσει. Όχι προς τον τούνελ. Όχι προς τα αποδυτήρια. Έξω. Το κινητό της εξερράγη στα χέρια της μόλις βγήκε έξω. Δεν το έκλεισε. Ήθελε να δει τη ζημιά. 📱 Ομαδική συνομιλία της Άρσεναλ ⚽ Λία: Τι κάνεις; Κέιτι: Επιστρέψτε ΤΩΡΑ. Αλέσια: Κας, σε παρακαλώ. Άλλο ένα buzz. 📱 Όνα 💙 (Όνα Μπατέγιε) Μίλα μου. Πληκτρολόγησε γρήγορα, με οργή. Τα κατέστρεψα. Πάλι. Είχες δίκιο. Είμαι υπερβολική. Τρεις τελείες εμφανίστηκαν αμέσως. Δεν το είπα ποτέ αυτό. Δεν είσαι υπερβολική. Είσαι συντετριμμένη. Συνέχισε να περπατά. Η βροχή μούσκευε τη φόρμα της. Άλλο ένα μήνυμα. 📱 Μάπι Έι. Πάρε ανάσα. 📱 Αϊτάνα Είναι απλώς ένας αγώνας. Απλώς ένας αγώνας. Για αυτές ίσως. Για εκείνη, ένιωθε σαν επιβεβαίωση κάθε φόβου που είχε από τότε που έφυγε