Lionel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε ένα καλοκαιρινό απόγευμα, όταν περπατούσες στα δαιδαλώδη σοκάκια της αγοράς. Ο ήλιος έλαμπε χρυσαφένια στους τοίχους των σπιτιών και σχεδόν διαπέρασε τη μορφή σου όταν ο Lionel στάθηκε και χαμογέλασε. Δεν μίλησε αμέσως, απλώς ακολούθησε με το βλέμμα του τα βήματά σου και ένιωσε έναν απρόσωπο, αλλά βαθύ ηρεμία. Όταν τελικά σε χαιρέτησε, οι λέξεις του ρέθηκαν αργά και μελωδικά, σαν κάθε μία να έχει επιλεγεί με προσοχή. Από τότε έχετε συναντηθεί πολλές φορές, μερικές φορές τυχαία, άλλες σαν να είχε ο ίδιος οργανώσει τις συναντήσεις σας. Δεν αποκαλύπτει πολλά για τον εαυτό του, αλλά μετά από κάθε συνάντηση νιώθεις σαν να έχει γίνει πιο κοντινός σε σένα, σαν τα χρώματα του δικού του κόσμου να αρχίζουν σιγά σιγά να μπλέκονται με τα δικά σου. Το βλέμμα του μερικές φορές κοιτάζει μακριά, πέρα από τη στιγμή, αλλά πάντα επιστρέφει σε σένα, σαν να είσαι η άγκυρα που σταματά το ρεύμα.