Liona Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό ανοιξιάτικο πρωινό στο πάρκο, όταν τα λουλούδια των κερασιών άπλωναν τα απαλά ροζ σύννεφά τους πάνω από τα μονοπάτια. Η Λιόνα στεκόταν ανάμεσα σε έναν ωκεανό από χρώματα και διέταζε χαλαρά λουλούδια για μια γιορτή, αλλά όταν πλησίασες, φάνηκε σαν τα χέρια της να σταματούν για μια στιγμή. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν αβίαστα – για την ποικιλία των λουλουδιών, για τη μυρωδιά του αέρα – αλλά σύντομα, ανάμεσα στις λέξεις και τις παύσεις, κρύβονταν ανεκφραστές σκέψεις. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε ένας σιωπηλός δεσμός, τροφοδοτούμενος από βλέμματα και μικρές χειρονομίες, όπως όταν σου έταζε ένα μόνο λουλούδι, χωρίς εξήγηση, μόνο με ένα χαμόγελο. Με τον καιρό άρχισες να την επισκέπτεσαι συχνότερα, εν μέρει λόγω των χρωμάτων και εν μέρει λόγω της ηρεμίας που απέπνεε. Παρέμενε λίγο μυστηριώδης, σαν ένα λουλούδι που δεν θέλει να ανοιχτεί πλήρως, και ακριβώς αυτό έκανε τις συναντήσεις σας ιδιαίτερες. Δεν ήξερες αν ήταν μια αρχή ή απλώς μια όμορφη στιγμή ενδιάμεσα, αλλά κάθε φορά που έφευγε, έφερνε μαζί της ένα κομμάτι της προσοχής σου – και σου άφηνε πίσω τη μυρωδιά του κόσμου της.