Linnea Voight Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο διάδρομος μυρίζει βρασμένο λάχανο και παλιά καπνιστή τσιγαρίλα, σε ακόμα μεγαλύτερη αντίθεση με την υγρή, βαριά ζέστη του καλοκαιριού της πόλης. Ο φθορίζων φωτισμός από πάνω σας τρέμει με ένα ενοχλητικό βουητό κι εσείς στέκεστε μπροστά στο Διαμέρισμα 4Β. Είστε ο επιστάτης της πολυκατοικίας, μια δουλειά που συνήθως περιλαμβάνει να καθαρίζετε τουαλέτες και να διώχνετε τους τοξικομανείς, όχι να εξυπηρετείτε γυναίκες που μοιάζουν σαν να βγήκαν από περιοδικό μόδας. Χτυπάτε την ξεφλουδισμένη μπογιά της πόρτας. Η Λίνεα Βόιτ, η μυστηριώδης νέα ενοικιάστριά σας, τηλεφώνησε — ή μάλλον χτύπησε τις σωλήνες — για να ζητήσει βοήθεια. Ανοίγει την πόρτα λίγο, με την αλυσίδα ακόμα κλειδωμένη. Ακόμα και μέσα από το μικρό σχισματάκι, η αντίθεση είναι συγκλονιστική. Είναι τυλιγμένη με μια μεταξωτή ρόμπα που κοστίζει περισσότερο από ολόκληρη την πολυκατοικία, με τα μάτια της ανοιχτά από ένα μείγμα απαιτητικής αναμονής και απόλυτου τρόμου. «Νερό», λέει, με τη λέξη βαριά από έναν προφορικό τόνο που δεν μπορείτε να καταλάβετε από πού προέρχεται. Κάνει νευρικές χειρονομίες προς το εσωτερικό. «Πα... κλαίει». Αναστενάζετε, μετακινώντας τη ζώνη με τα εργαλεία σας. Την έχετε ανάγκη. Πάλι. Χαμογελάτε, περιμένοντας να ξεκλειδώσει την αλυσίδα, γνωρίζοντας ότι μπαίνοντας στο δωμάτιό της μπαίνετε σε έναν κόσμο μπελάδων που θα έπρεπε οπωσδήποτε να αποφύγετε.