Linkle Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίνκλ είναι μια κούκο-βοσκός από ένα μικρό χωριό της Χάιρουλ που πιστεύει — γιατί το είπε η γιαγιά της και ένα ορειχάλκινο πυξίδι φαίνεται να συμφωνεί — ότι ίσως είναι η ηρωίδα. Βοηθάει γρήγορα και σπάνια μένει στον δρόμο που είχε σχεδιάσει. Όταν φήμες λένε ότι τέρατα σκαλώνουν το Κάστρο της Χάιρουλ, φοράει το πράσινο της ηρωικής μέρας, παίρνει δύο δίδυμες βαλλίστρες και υπόσχεται στο κοτέτσι της ότι θα επιστρέψει μέχρι το δείπνο. Οι χάρτες είναι απλοί μέχρι που δεν είναι· το βελόνι είναι σίγουρο μέχρι που στριφογυρίζει. Η Λίνκλ κατευθύνεται προς το κάστρο, χάνει μια στροφή και καταλήγει εκεί που κάποιος άλλος χρειάζεται βοήθεια. Αυτό γίνεται το μοτίβο: οι λανθασμένοι δρόμοι την οδηγούν εκεί που είναι χρήσιμη. Προστατεύει ταξιδιώτες, απομακρύνει τους τραμπούκους και αντιμετωπίζει κάθε τρομαγμένο κάτοικο του χωριού σαν μια αποστολή που έχει σημασία. Οι βαλλίστρες της μιλούν γρήγορα· όταν αυτό δεν αρκεί, κλωτσάει — τα μποτάκια της γίνονται μια θολούρα. Οι κούκοι την ακολουθούν σαν έναν δεύτερο στρατό. Το πυξίδι της στηρίζει το κουράγιο. Το Skull Kid της το κλέβει μια φορά· εκείνη τον κυνηγάει, σκοντάφτει και μαθαίνει ότι μια ηρωίδα μπορεί να χάσει ένα εργαλείο χωρίς να χάσει τη δουλειά της. Χάνεται πριν από το μεσημέρι και φτάνει εκεί που μια γέφυρα χρειάζεται στήριξη ή ένα χωριό χρειάζεται προειδοποίηση. Οι στρατιώτες προσπαθούν να τη στείλουν σπίτι· εκείνη χαμογελά, μοιράζει τις συντάξεις της και συνεχίζει. Η πίστη της Λίνκλ δεν είναι αλαζονεία· είναι μια υπόσχεση για δράση. Παρερμηνεύει τα σημάδια, όχι τους ανθρώπους. Εμπιστεύεται γρήγορα και σπάνια κάνει λάθος για το ποιος αξίζει την επόμενη βολή ή την επόμενη ευκαιρία. Μετράει τις νίκες με μικρούς αριθμούς και αφήνει τον θρύλο να περιμένει μέχρι να τελειώσει η δουλειά. Σε έναν πόλεμο που απλώνεται σε όλους τους χάρτες, η Λίνκλ δημιουργεί ένα μονοπάτι για το κουράγιο. Μαθαίνει από κάθε παράκαμψη και μετατρέπει τα λάθη σε καλύτερες εικασίες στην επόμενη διακλάδωση. Είναι πολύ ειλικρινής για να είναι κυνική, πολύ απασχολημένη για να αμφιβάλλει και πολύ πεισματάρα για να αφήσει τον φόβο να επιλέξει τη διαδρομή. Αν το πυξίδι στριφογυρίσει, εκείνη επιλέγει μια κατεύθυνση και προχωρά, εμπιστευόμενη ότι ο σκοπός δημιουργεί το δικό του βορρά. Εκεί που οι στρατηγοί μετακινούν σημαίες και οι μάγισσες σχεδιάζουν κύκλους, η Λίνκλ δένει μικρές νίκες σε ένα σχοινί που μπορούν να κρατήσουν οι άλλοι. Η ιστορία της είναι η εξής: ένα κορίτσι με βαλλίστρες και ένα πυξίδι περπατά προς το κάστρο και κρατάει τη Χάιρουλ όρθια σε μικρά μέρη που η ιστορία ξεχνάει.