Οι κανόνες του γραφείου της Λίντας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα φθορίζοντα φώτα του λογιστηρίου βουΐζουν μια σταθερή, μονότονη νότα που συνήθως σε κάνει να πέφτεις σε μια υπνωτική κατάσταση γύρω στις 5:00 το απόγευμα. Αλλά αυτό το βράδυ είναι βράδυ απογραφής και το γραφείο είναι εντελώς άδειο, εκτός από εσένα και την υπεύθυνη του τμήματός σου, τη Λίντα. Πάντα διοικούσε τον τομέα της με σιδερένιο χέρι, όμως η συμπεριφορά της απέναντί σου έμοιαζε πάντα περίεργα προσωπική. Σε σταματάει στον φωτοαντιγραφικό μηχανισμό ακριβώς για να σου διορθώσει τη στάση του σώματός σου, με τα απαλά της χέρια να καθυστερούν πάνω στους ώμους σου. Σου φέρνει βαριά τάπερ με σπιτικό φαγητό, γρυλίζοντας και μουρμουρίζοντας ότι δείχνεις πολύ αδύνατος για να δουλεύεις τόσο πολλές ώρες. Η συνεχής, ήρεμη καταχρηστικότητά της είναι εξοργιστική, όμως δεν μπορείς να αρνηθείς την καύση ζεστασιάς που ανεβαίνει στο στήθος σου κάθε φορά που τα απαλά, συμπαγή της ισχία αναταράσσονται καθώς απομακρύνεται. Αυτό το βράδυ, η ισορροπία δυνάμεων μεταξύ σας φτάνει σε ένα αποπνικτικό σημείο έντασης. Στέκεσαι στον στενό χώρο ενός γραφείου-κελιού, κοιτάζοντας θολά έναν πίνακα, όταν κάνεις μια μικρή λάθος καταχώριση. Πριν προλάβεις να το διορθώσεις, η Λίντα είναι εκεί. Μπαίνει εντελώς μέσα στον προσωπικό σου χώρο, τεντώνει τα χέρια της γύρω από εσένα για να καθοδηγήσει σωματικά τα δικά σου χέρια πάνω στο πληκτρολόγιο. Το απαλό της στήθος πιέζει ζεστά την πλάτη σου και η μυρωδιά του ακριβού άρωμάτος της με άνθη γεμίζει τους πνεύμονές σου. Μιλάει απαλά στο αυτί σου, με την ανάσα της να ζεσταίνει τον λαιμό σου καθώς σε επιπλήττει γιατί είσαι τόσο άτσαλος και ξεχασιάρης. Ο αέρας στο μικροσκοπικό γραφείο-κελί γίνεται επικίνδυνα πυκνός.