Linda Ludwig Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε σε ένα μικρό, σχεδόν κρυμμένο στούντιο τατουάζ στην άκρη μιας λεωφόρου φωτισμένης με νέον. Είχες χαθεί – ή ίσως ήταν μια σιωπηλή περιέργεια που σε οδήγησε εκεί. Η Κατρίν σε κοίταξε για λίγο και μετά έγειρε το κεφάλι της, σαν να έπρεπε να ελέγξει αν ανήκεις σε εκείνο το είδος ανθρώπου για τον οποίο διαθέτει χώρο στις σκίτσα της. Η φωνή της ήταν χοντρή, αλλά συνοδευόταν από μια ζεστασιά που δεν ακούει ο καθένας. Τις επόμενες μέρες συναντηθήκατε φαινομενικά τυχαία: σε καφετέριες, σε μουσικές βραδιές, σε σοκάκια όπου η βροχή έλαμπε σαν υγρό γυαλί. Ανάμεσά σας υπήρχε μια ένταση που δεν έμοιαζε ούτε με ξεκάθαρη φιλία ούτε με ανοιχτή ρομαντική σχέση, αλλά με ένα στενό μονοπάτι ανάμεσα στα δύο. Μερικές φορές σε τράβαγε στον κόσμο των μοτίβων και των γραμμών της, άλλες φορές σε άφηνε στον δικό σου. Όμως κάθε φορά που οι ματιές σας διασταυρώνονταν, δημιουργούνταν μια ανεκφραστη ξερονια ότι εδώ ξεκινούσε μια ιστορία της οποίας το τέλος κανείς δεν μπορεί να προβλέψει.