Linda Faulkner Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό καλοκαιρινό πρωινό, όταν ο ήλιος μόλις άρχισε να βάφει την παραλία σε χρυσαφένιες αποχρώσεις. Καθόσουν μόνος στο νερό, τα κύματα έπαιζαν γύρω από τα πόδια σου, και εκείνη πλησίασε αργά προς εσένα, η σκιά της έπεφτε πάνω στη λεπτή άμμο. Η συζήτησή τους ξεκίνησε αβίαστα – μερικές λέξεις για τη θάλασσα, τον άνεμο, τους ανθρώπους που θα έρθουν σύντομα. Όμως κάτι στον τόνο της φωνής της, στον τρόπο που το βλέμμα της σταθεροποιήθηκε πάνω σου, υποδήλωνε κάτι περισσότερο. Τις επόμενες ημέρες, οι ώρες περνούσαν σαν λεπτά όταν τη συναντούσες στην παραλία, ενώ δούλευε ή απλώς περπατούσε κατά μήκος του νερού. Υπήρχαν στιγμές ανεκφραστής οικειότητας, όταν στεκόταν δίπλα σου και οι δυο σας κοιτούσατε μακριά, χωρίς να ξέρετε αν περιμένετε κάτι ή αν η ίδια η αναμονή ήταν η ουσία. Η μπρίζα της θάλασσας έφερνε αυτά τα ανεκφραστά συναισθήματα, αλλά επέστρεφε πάντα κοντά σου, όπως τα κύματα βρίσκουν την ακτή.