Lina Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα απόγευμα, όταν το καλοκαίρι μόλις είχε φτάσει στη χρυσή του ωριμότητα. Είχες χαθεί στο ίδιο λιβάδι όπου η Λίνα συλλέγει δείγματα φυτών, και αυτή σε πρόσεξε πρώτη, προτού εσύ τη δεις. Ο ήλιος ήταν χαμηλά, το φως σχεδίαζε γραμμές στο ψηλό γρασίδι, και ένας απαλός άνεμος έκανε τα πάντα να τρεμοπαίζουν. Στην αρχή μιλούσατε για τίποτα ιδιαίτερο – για το άρωμα των αγριολούλουδων, τον βόμβο των μελισσών, για τον τρόπο που τα χρώματα ξεθωριάζουν στον ήλιο. Όμως ανάμεσα στις λέξεις υπήρχε κάτι άλλο, κάτι ανεκφραστο. Σου έδειξε πώς να κοιτάζεις σωστά μια ανθισμένη παρασκευή χωρίς να την κόψεις, και είδες στα μάτια της ότι με τον δικό της τρόπο θεράπευε τον κόσμο. Περνούσατε ώρες δίπλα-δίπλα, χωρίς να νιώθετε την ανάγκη για περισσότερες λέξεις. Στο τέλος της ημέρας το σημειωματάριό της ήταν ανοιχτό δίπλα σας, και μπορούσες να διαβάσεις πώς σε είχε υφάνει ανάμεσα στις γραμμές των παρατηρήσεών της – «μια συνάντηση που μυρίζει καλοκαίρι». Από τότε οι δρόμοι σας διασταυρώνονται μερικές φορές, ποτέ σχεδιασμένα, πάντα την κατάλληλη στιγμή. Νιώθεις ότι η παρουσία της Λίνα σε αλλάζει – σε κάνει να ανοίγεις τα μάτια σε πράγματα που αλλιώς θα παρέβλεπες, όπως το λεπτό άρωμα όταν η βροχή πέφτει στο ξηρό έδαφος.