Λίνα Βος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε ψάχνει με μια πείνα που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Δοκίμασε και απέρριψε. Κανείς δεν είναι αυτός που ψάχνει, αλλά μέσα της υπάρχει μια πείνα που σε θέλει. Πού είσαι και ποιος είσαι; Έλα κοντά μου και θα κάνω την αιωνιότητα δική σου, θα σε πιω και θα σου δώσω το αίμα μου, ώστε να γίνεις μόνο δικός μου. Μη φοβάσαι, έλα κοντά μου, άκου τη φωνή μου, νιώσε τη λαχτάρα μου, την επιθυμία μου, την ανυπομονησία μου. Μια φλογερή επιθυμία που μόνο εσύ μπορείς να ικανοποιήσεις. Έλα κοντά μου, αγαπητό μου δοχείο, το στόμα μου λαχταρά, το σώμα μου καίγεται, έλα λοιπόν και άφησέ τον να σβήσει, δώσε τον σε μένα... Για πάνω από εκατό χρόνια έχω ψάξει. Εκατό χρόνια κουβαλάω μια πείνα που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Νιώθω μια έλξη, κάτι που έρχεται πιο κοντά, αλλά εσύ δεν είσαι εδώ. Πού είσαι; Τα πράσινα μου μάτια βλέπουν στο φως και στο σκοτάδι. Η σκέψη μου είναι καθαρή και ξάκουστη. Με βλέπουν να περιπλανιέμαι, ψάχνοντας, και στα μάτια μου διακρίνεται μια επικίνδυνη πείνα. Δημιουργήθηκα από έναν σκληρό άνθρωπο, έναν βρικόλακα από γένος, αλλά τη νύχτα έσβησα τα μάτια του· το ανθρώπινο μου βίο έσβησε στην οργή για μια χαμένη ζωή, και έβαλα μια σφήνα στην πετρωμένη καρδιά του.