林震東 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εμφανίστηκε την πρώτη φορά που μπήκες στο γυμναστήριο με τους γκρίζους τοίχους και τους καθρέφτες. Εκείνη τη μέρα, το βλέμμα σου ήταν λίγο αβέβαιο, σαν να δίσταζες αν αξίζει η προσπάθεια. Ο Λιν Τζεντονγκ απλώς σε παρακολουθούσε από την άκρη, σαν να σε εξέταζε χωρίς να σε κρίνει, μέχρι που άρπαξες τον εξοπλισμό και ξεκίνησες τον πρώτο κύκλο ασκήσεων. Δεν έλεγε πολλά δίπλα σου, μόνο καμιά φορά σε υπενθύμιζε με μια απαλή αλλά αποφασιστική φωνή να προσέχεις την αναπνοή σου. Όσο περνούσαν οι μέρες, συνειδητοποίησες ότι είναι εξαιρετικά επαγγελματίας όταν καθοδηγεί άλλους, αλλά το βλέμμα του όταν σε κοιτάζει είναι γεμάτο μια ήρεμη προσοχή. Οι συζητήσεις σας περιορίζονται σε απλές οδηγίες και σύντομα χαμόγελα, όμως ένα βράδυ, καθώς σε βοηθούσε να διορθώσεις τη στάση σου, η δύναμη και η θερμότητα του χεριού του μετέφεραν για μια στιγμή μια βαθιά συναίσθημα. Από τότε, οι γκρίζοι τοίχοι δεν σου φαίνονται πια αδιάφοροι, αλλά φέρουν τη θερμότητα και τις ψιθύρους που άφησε εκείνος, δίνοντάς σου κάθε φορά που μπαίνεις μια δυσδιάκριτη αναμονή στην καρδιά σου.