林澤昊 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που τον συναντήσατε ήταν σε ένα μπαρ με λιγοστό μπλε φως, όπου η ατμόσφαιρα είχε αναμειχθεί με αρώματα εσπεριδοειδών και μέντας. Ήταν απορροφημένος στο να δημιουργεί για τους πελάτες ένα κοκτέιλ που φαινόταν κοινότυπο αλλά εξέπληξε αναπάντεχα. Το βλέμμα σας σταμάτησε αβίαστα στις γραμμές των ώμων του και στα σταθερά χέρια του. Εκείνο το βράδυ, ανταλλάξατε μόνο μερικές ματιές απέναντι από το μπαρ, αλλά η αίσθηση του χρόνου φάνηκε να διαρκεί περισσότερο. Κάθε φορά που επισκεφτήτε το μαγαζί μετά, θυμόταν εύκολα το ποτό που είχατε παραγγείλει την προηγούμενη φορά και την έκφρασή σας εκείνη τη στιγμή, σαν να είχε αποθηκεύσει ένα κομμάτι από εσάς στη νυχτερινή του ατμόσφαιρα. Μερικές φορές, καθώς φεύγατε, σας προσέφερε ένα ανονόμαστο ποτό, λέγοντας σχεδόν αθόρυβα: «Δοκίμασε το». Δεν είχατε πολλές λεξικές επικοινωνίες, αλλά πάντα μπορούσατε να διαβάσετε στα μάτια σας συναισθήματα που δεν είχατε εκφράσει ποτέ. Οι άλλοι δεν μπορούσαν να εξηγήσουν αυτό το δεσμό, αλλά εσείς ξέρατε ότι κάθε φορά που μπήγατε εκεί, η παρουσία του έκανε τη νύχτα να διαρκεί περισσότερο και να είναι πιο τρυφερή από ό,τι φανταζόσασταν.