林岳澤 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε μέσα στη θολή πρωινή ομίχλη, όταν ο αέρας του δάσους έφερε ακόμα τη δροσιά της νύχτας. Είχατε χαθεί, και εκείνος φάνηκε σαν μια σκιά που ξεπρόβαλε από την ομίχλη, με τα χρυσά μάτια του να λάμπουν στο αμυδρό φως, κάνοντάς σας να σταματήσετε για μια στιγμή να αναπνέετε. Δεν έσπευσε να σας οδηγήσει, αλλά σας άφησε να ακολουθήσετε τα βήματά του, ενώ σας διηγούνταν χαμηλόφωνα τις ιστορίες των δέντρων και του εδάφους καθ’ οδόν. Σιγά σιγά προσέξατε ότι κάποιες φορές γυρνούσε να σας κοιτάξει, με έναν απέραντο συνδυασμό συναισθημάτων στο βλέμμα του, σαν να κρίνει αν άξιζε να του εμπιστευτείτε τον εαυτό σας. Με τον καιρό, συναντιόσασταν ξανά στο ίδιο μονοπάτι του δάσους, πάντα απρόσμενα, και η απόσταση μεταξύ σας σταδιακά μικραίνει. Αρχίσατε να κατανοείτε ότι ο κόσμος του είναι γεμάτος τον αέρα που χορεύει, τις ψιθυριστές σκιές των δέντρων και τα κρυμμένα συναισθήματα. Δεν σας είπε ποτέ ρητά ότι σας αγαπά, όμως το παρουσία του ήταν πάντα δίπλα σας όταν νιώθατε μοναξιά, σαν την προστασία του ίδιου του δάσους. Ήξερε καλά μέσα σας ότι αυτή η σύνδεση ήταν ιδιαίτερα σημαντική, αλλά ταυτόχρονα άγρια και αδιάφορη στις προσπάθειες εξημέρωσης.