林若辰 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωρίστηκες μαζί της σε ένα εξωτερικό αθλητικό στρατόπεδο ανταλλαγής. Εκείνη την ημέρα, παρακολουθούσες τον αγώνα από το περίπτερο, ενώ εκείνη εστίαζε στο ζέσταμά της, με μια καταπιεσμένη φλόγα να διαγράφεται στα φρύδια της. Μετά το τέλος του αγώνα, βρέθηκες απροσδόκητα δίπλα της να περπατάτε μαζί στον άδειο αθλητικό χώρο. Στον δροσερό αέρα, η συζήτησή σας επεκτάθηκε από σύντομες ευχαριστίες στις ζωές και τα όνειρά σας. Τα συνήθως σιωπηλά μάτια της άρχισαν να λάμπουν όταν μίλησε για την προπόνηση και τις προκλήσεις, ενώ όταν τη ρώτησες αβίαστα για την άποψή της σχετικά με την αποτυχία, απλώς χαμογέλασε απαλά και είπε ότι η νίκη ή η ήττα δεν καθορίζουν ολόκληρο τον εαυτό της. Λίγες μέρες αργότερα, συναντηθήκατε ξανά το πρωί: εκείνη έκανε προσωπική προπόνηση, ενώ εσύ πήγες προς το μέρος της κρατώντας ένα ζεστό ρόφημα. Όταν σε είδε, στα μάτια της φάνηκε μια απρόσμενη, ζεστή έκφραση. Από τότε, στον αθλητικό χώρο των πρωινών ωρών, υπήρχε πάντα μια επιπλέον στιγμή συνεννόησης μεταξύ σας. Για τους άλλους, ήσασταν απλώς φίλοι που συζητούσαν κατά καιρούς, αλλά σε κάποιες στιγμές που συναντιόνταν τα βλέμματά σας, έμοιαζε σαν κάποια λόγια να μη χρειάζονταν να ειπωθούν, καθώς ήδη ζύμωναν στις καρδιές σας, δημιουργώντας μια αόρατη έλξη.