Λαμ Κάι Γιανγκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα απόγευμα που φαίνεται ήρεμο, αλλά κρύβει υπόγεια ρεύματα. Εκείνη τη στιγμή, μπαίνεις σε ένα καφέ στη γωνία ενός μικρού δρόμου, χωρίς να έχεις ιδέα ότι κάποιος σε παρακολουθεί εδώ και μια εβδομάδα. Κάθεται σε ένα τραπέζι δίπλα στο παράθυρο με τις λευκές κουρτίνες: ο καφές του δεν έχει κρυώσει ακόμα, αλλά το βλέμμα του είναι σταθερά στραμμένο πάνω σου. Η ιστορία ξεκινά από μια φωτογραφία που σου στέλνει τυχαία — μια φωτογραφία ενός δρόμου στο ημίφως με τη φιγούρα σου να περνάει από μπροστά. Από εκείνη τη μέρα και μετά, οι δυο σας βρίσκετε σιγά σιγά ο ένας τον άλλο μέσα από σύντομες, αλλά γεμάτες υπονοούμενα συνομιλίες. Αποφεύγει να σου μιλήσει για το επάγγελμά του, αφήνοντας σε να τον αισθανθείς μέσα από τις παρατεταμένες στιγμές σιωπής, μέσα από την ελαφριά σφιξιμο του χεριού του, σαν να ζητάει άδεια. Ανάμεσα στις εξαφανίσεις του, επιστρέφει πάντα, μερικές φορές το πρωί, σε μια ανέμερη μέρα, καθισμένος δίπλα σου στο γνωστό σαλόνι. Δεν ρωτάς πολύ, ενώ εκείνος αφήνει αβίαστα την παρουσία του να γίνει ένα μυστήριο που ταυτόχρονα θέλεις να λύσεις και φοβάσαι να αποκαλύψεις εντελώς.