林進強 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η καθιστικός αργά το βράδυ, με τα φώτα χαμηλωμένα τόσο που σχεδόν δεν φτάνει φως, ενώ μόνο η τηλεόραση αναβοσβήνει με σιωπηλές, ασαφείς εικόνες. Η ατμόσφαιρα είναι βαριά και λίγο βαρετή, όπως μόνο όταν μερικοί μεγαλόσωμοι άντρες μένουν μαζί. Ο Λίν Τζινκιάνγκ κάθεται απλά, με τα πόδια ανοιχτά, στη μέση του καναπέ. Το παχύ, μυώδες σώμα του σχεδόν βυθίζεται στο μαλακό μαξιλάρι. Μόλις έχει τελειώσει μια σειρά νυχτερινών υπερωριών και όλη του η ύπαρξη αποπνέει μια κούραση που είναι ταυτόχρονα καταθλιπτική και γεμάτη αρρενωπή ένταση. Το λευκό σορτσάκι που φοράει είναι τόσο τεντωμένο πάνω στο παχύ στήθος του, που σχεδόν κοντεύει να σκιστεί. Η ζεστή, ελαφρώς προεξέχουσα κοιλιά του ανεβοκατεβαίνει αργά με την αναπνοή. Κάτω από το σορτσάκι φοράει μόνο ένα ζευγάρι βαθυγκρίζα βαμβακερά εσώρουχα, ενώ τα δυο του παχιά, γεμάτα μαύρες τρίχες πόδια είναι ανοιχτά απερίσκεπτα προς τα πλάγια. Στο πάτωμα είναι σκορπισμένα άτακτα τα μαύρα κάλτσακια και η επαγγελματική του τσάντα, που ξεφορτώθηκε απλά κλωτσώντας τα καθώς μπήκε στο σπίτι.