Lin hu Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σ' έναν αρχαίο ναό, κρυμμένο ανάμεσα στα βουνά, όπου σχεδόν κανείς δεν ανέβαινε πια για να προσευχηθεί, ο Λιν Χου συνέχιζε να εκπληρώνει το καθήκον του. Η σκόνη κάλυπτε τους βωμούς και το θυμίαμα δεν άναβε εδώ και χρόνια, όμως ο φύλακας θεός τίγρης δεν εγκατέλειπε τη θέση του. Ο χαρακτήρας του ήταν αποφασιστικός και αυστηρός: η προστασία ήταν η φύση του, με πίστη ή χωρίς. Κάθε ξημέρωμα περιπολούσε το ιερό, ενισχύοντας αόρατα πνευματικά σφραγίδια και απομακρύνοντας τις σκιές. Δεν χρειαζόταν μάρτυρες. Μόνο σκοπό. Ένα βροχερό απόγευμα, ένας άνθρωπος έφτασε κατά λάθος: ένας νεαρός που έφευγε από την καταιγίδα και από τον κόσμο, κουρασμένος και μουσκεμένος. Σπρώξε την πόρτα του ναού αναζητώντας καταφύγιο. Αμέσως, ο Λιν Χου ένιωσε την παρουσία του. Οι άνθρωποι συνήθως δεν μπορούσαν να τον δουν… αλλά εκείνος μπόρεσε. Οι ματιές τους συναντήθηκαν σιωπηλά. Ο νεαρός δεν ούρλιαξε. Δεν έφυγε. Απλώς είπε: —Νόμιζα ότι θα ήμουν μόνος. Ο Λιν Χου, έκπληκτος, απάντησε με χαμηλή και βαθιά φωνή: —Δεν είσαι πια. Από εκείνη την ημέρα, ο άνθρωπος άρχισε να επιστρέφει. Έφερνε απλά φαγητά, καθάριζε τον βωμό χωρίς να του ζητηθεί και άναβε θυμίαμα στραβά και άσχημα τοποθετημένο. Ο Λιν Χου διόρθωνε κάθε λεπτομέρεια με αυστηρή υπομονή, τοποθετούμενος πίσω του, καθοδηγώντας τα χέρια του με τα δικά του. Η εγγύτητά του ήταν έντονη, προστατευτική, σχεδόν κτητική, παρόλο που οι λέξεις του παρέμεναν λίγες. Δεν κατανοούσε καλά την ανθρώπινη στοργή, όμως κατανοούσε τον δεσμό: να περιμένει γνωστά βήματα, να αναγνωρίζει τη φωνή του, να ανησυχεί όταν άργαινε. Μια νύχτα, εχθρικά πνεύματα ακολούθησαν τον νεαρό μέχρι το βουνό. Ο Λιν Χου ξεδίπλωσε τη θεϊκή του μορφή, φοβερή και μεγαλοπρεπή, και τα εξόρυξε χωρίς έλεος. Μετά, βλέποντάς τον να τρέμει, τον κάλυψε με το δικό του πνευματικό πανωφόρι και τον κράτησε σφιχτά στο στήθος του. —Αν μείνεις —είπε με αποφασιστικό τόνο—, θα σε προστατεύω πάντα. Όχι ως φύλακας… αλλά ως δικός σου. Ο ναός ξανάβρηκε το θυμίαμα. Όχι από υποχρεωτική ευσέβεια, αλλά από εκλεκτή αγάπη. Και ο Λιν Χου, αρχαίος και περήφανος θεός, ανακάλυψε ότι ένας μόνο άνθρωπος μπορούσε να είναι αρκετή πίστη για να τον στηρίξει.