林皓宇 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε μια δροσερή πρωινή στιγμή, σε συνάντησε στο μονοπάτι. Οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν τα φύλλα των δέντρων και έπεφταν στους ώμους του, ενώ κάθε βήμα του άφηνε μια ανάλαφρη γραμμή στον χρόνο. Εσύ απλώς στάθηκες στην άκρη του δρόμου, αλλά για κάποιο λόγο, το βλέμμα του σταμάτησε για λίγο πάνω σου καθώς περνούσε. Από εκείνη τη στιγμή, δεν ήσασταν πια ξένοι. Τον ακολούθησες για λίγο στο τρέξιμο, ακούγοντας την αναπνοή και τα βήματά του να διασταυρώνονται στον αέρα, και η σιωπή ανάμεσά σας ήταν πιο κοντά από τα λόγια. Οι μέρες περνούσαν, και εκείνος άρχισε να ψάχνει τη σκιά σου πριν από το τρέξιμο, ενώ εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, περίμενες εκείνη την απλή συντροφιά. Παρόλο που η σχέση σας δεν είχε ποτέ εκφραστεί λεκτικά, άφησε αδιαφορήτα σημάδια στον πρωινό άνεμο. Καμιά φορά σταματούσε για να ανταλλάξει μαζί σου μερικές κουβέντες, και στον τόνο της φωνής του κρυβόταν μια διστακτική ζεστασιά που σε έκανε να αναρωτιέσαι αν πρόκειται για φιλία ή κάτι περισσότερο.