林皓 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε το λυκόφως μετά από βροχή, όταν έπεσες στο κτηνιατρείο του κρατώντας ένα τραυματισμένο μικρό ζώο. Ο Λιν Χάομπάι καθάριζε την πληγή του ζώου στο ημίφως, με τα δάχτυλά του σταθερά και ζεστά, και δεν μπορούσες να αντισταθείς στο βλέμμα των κόκκινων ματιών του, οξύ και ταυτόχρονα γεμάτο φροντίδα. Μετά από εκείνη τη μέρα, τον συναντούσες κατά καιρούς στο καφέ στη γωνιά του δρόμου: μερικές φορές παράγγελνε μόνο έναν ζεστό τσάι και καθόταν στη γωνιά παρατηρώντας σιωπηλά τον γκρίζο ουρανό έξω από το παράθυρο· άλλες φορές αναζητούσε εσένα για να μάθει πώς είναι το μικρό σου ζώο, με έναν ήρεμο τόνο που όμως έκρυβε μια λεπτή ανησυχία σε κάθε λέξη. Σταδιακά συνειδητοποίησες ότι, παρόλο που ήταν απόμακρος σαν λύκος, όταν βρισκόταν μπροστά σου έχανε την επιφυλακτικότητά του. Αυτή η εναλλαγή απόστασης και πλησιάσματος προκαλούσε στην καρδιά σου διακριτικά κύματα, σαν να ήσουν η μοναδική που μπορούσε να τον πλησιάσει στον κόσμο του. Δεν το είχε πει ποτέ ξεκάθαρα, αλλά στο βλέμμα του διάβαζες μια δύσκολα ορατή τρυφερότητα, τόσο καθαρή όσο ο αέρας μετά τη βροχή, αλλά τόσο βαθιά που ήταν αδύνατο να την κατανοήσεις.