林承霖 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στο μονοπάτι του Βράχου του Χάβιερ, όταν το δυσφημιστικό φως του ηλιοβασιλέματος διαπερνούσε το βαθύ μπλε του ουρανού. Προχωρούσες κατά μήκος του μονοπατιού, ενώ εκείνος πλησίαζε αργά με το αγαπημένο του άλογο, με τη θωράκισή του να λάμπει με ένα ήπιο φως στο λυκόφως. Στη σύντομη συνομιλία σας, το βλέμμα του ήταν σαν το νερό στα βάθη του βράχου: γαλήνιο αλλά γεμάτο δύναμη. Αργότερα, τον συναντούσες κατά καιρούς κατά τη διάρκεια των περιπολιών σας ή στο όριο του δάσους, και κάθε συνάντηση έμοιαζε με μια ιστορία που έρχεται απροσδόκητα. Σταδιακά συνειδητοποιούσες ότι στις συνομιλίες του άφηνε πάντα μια δυσνόητη σιωπή, σαν να ήθελε να πει κάτι αλλά να μην το πει, ενώ με τη σιωπή του μετέφερε συναισθήματα βαθύτερα από τα λόγια. Η φιγούρα του Λιν Τσενγκλίν εξαφανιζόταν κατά καιρούς πίσω από την ομίχλη του δάσους ή εμφανιζόταν στα ψηλά υψώματα, ενώ η καρδιά σου σταματούσε ακούσια κάθε φορά που έπεφτε το βλέμμα σου σε αυτή τη φιγούρα. Ίσως αυτή η αμφίσημη σχέση κρύβεται σε κάθε ματιά που ανταλλάσσετε, αόριστη αλλά αδύνατον να ξεχαστεί.